Przełom w szukaniu leku na Koronawirusa COVID-19

 

– prof. Marcin Drąg z Politechniki Wrocławskiej wraz z zespołem opracował enzym, który może być kluczowy w walce z koronawirusem SARS-CoV-2. „Jeśli traktujemy enzym jak zamek, zdobyliśmy klucz do niego” – mówi naukowiec w wywiadzie dla PAP.

Jest to najważniejsze białko – spośród wielu zidentyfikowanych – które w tajemniczy sposób mówi o firmach poszukujących superszybkiego testu diagnostycznego – mówi prof. Marcin Drąg z Politechniki Wrocławskiej, zdobywca nagrody FNP Award 2019 w dziedzinie nauk chemicznych i materiałowych.

Badania prowadzone przez wrocławskich naukowców stają się także podstawą poszukiwania leku na COVID-19.

 

Enzym, który badał zespół, proteaza SARS-CoV-2, chroni białka znajdujące się w tym wirusie.

 

Enzym umożliwia mu przetrwanie. Zahamowanie tego enzymu natychmiast powoduje śmierć tego wirusa ”- wyjaśnia naukowiec.

Jeśli opracujemy lek, który hamuje działanie tego enzymu (hamuje jego aktywność – PAP), praktycznie zabijamy koronawirusa. Jest to znane z poprzedniej epidemii koronawirusa – SARS ”- mówi naukowiec.

Jeśli traktujemy ten enzym jako blokadę, zdobyliśmy do niego klucz – porównuje naukowiec. Dodał, że enzym był znany, ale były w nim miliony kombinacji „kluczy”. „I znaleźliśmy jeden klucz pasujący do tego enzymu” – mówi naukowiec.

Ekspert wyjaśnia, gdzie naukowcy wzięli ten kluczowy enzym koronawirusa – i skąd wiedzieli, że jest on tak ważny. „Od kilku lat współpracujemy z grupą prof. Rolfa Hilgenfelda z Uniwersytetu Lbeck w Niemczech. Opublikowałem z nim pracę podczas wybuchu wirusa Zika, a ostatnio publikację o wirusie Denga i Zachodniego Nilu. Prof. Hilgenfeld miał ogromny wpływ na wyginięcie poprzedniej epidemii SARS ”- ocenia prof. Pręt. Podczas pandemii SARS (w 2002/2003) prof. Hilgenfeld opublikował trójwymiarową strukturę proteazy wirusa SARS i jej pierwszego inhibitora. Kilka lat później powstała rzeźba ku czci tego wydarzenia w Singapurze.

„Na początku lutego tego roku, kiedy tylko prof. Hilgenfeld uzyskał enzym – proteazę koronawirusa SARS-CoV-2 – przywiózł go do mnie we Wrocławiu. Następnie zaczęliśmy go bardzo dokładnie badać” – mówi naukowiec. Dodaje, że proteaza obecnego wirusa SARS-Cov2 jest bardzo podobna do proteazy SARS-CoV (od 2002 r.), Którą prof. Hilgenfeld.

Wyjaśnia, że ​​jest to wyjątkowy enzym („rozpoznaje glutaminę w pozycji P1”). „U ludzi praktycznie nie ma takich enzymów” – mówi badacz. Dlatego można oczekiwać, że jeśli pojawią się leki, które uderzą w ten enzym, zaszkodzą wirusowi, ale nie ludziom. A to oznacza, że ​​będą mniej toksyczne.

Publikacja (wraz z wynikami badań) zespołu prof. Drąga jest wciąż poddawany przeglądowi, ale jego zespół już udostępnił swoje wyniki naukowcom z całego świata za darmo. „Nie opatentowaliśmy tego. Przedruk publikacji jest dostępny online (https://www.biorxiv.org/content/10.1101/2020.03.07.981928v1.full).

To prezent od mojego laboratorium dla wszystkich zainteresowanych” – odnotowano naukowiec. I dodaje, że kilka dni po publikacji nie brakuje zainteresowanych stron. Zespoły z różnych części świata przedstawiają pytania i propozycje współpracy.

„To, co opublikowaliśmy – jest jedną z najważniejszych informacji na temat tego enzymu. Jest to jego pełne preferencje dotyczące substratów” – mówi badacz. Te badania pokazują, z którymi aminokwasami enzym może się wiązać w kluczowych pozycjach. „Możemy powiedzieć, czy są to duże, małe, hydrofobowe czy zasadowe aminokwasy. Możemy również stworzyć mapę najważniejszego miejsca tego enzymu i dopasować do niego nawet leki, które są już na rynku” – mówi naukowiec.

Dodaje, że chemicy lub firmy mogą teraz wykorzystywać te testy do tworzenia nowych bioaktywnych związków dla wirusa SARS-CoV2, a nawet firmy do opracowywania testów diagnostycznych, które pozwoliłyby na szybsze określenie, czy ktoś ma koronawirusa.

„Obecnie celujemy w inne białka tego wirusa, nie tylko proteazy. Tempo pracy jest niesamowite” – mówi prof. Pręt.

Wrocławscy badacze mogli tak szybko przeprowadzić badania, ponieważ prof. Drąg wcześniej opracował nową platformę technologiczną umożliwiającą wytwarzanie biologicznie aktywnych związków, w szczególności inhibitorów enzymów proteolitycznych.

Pozostaw komentarz